Zapalenie gruczołu krokowego jest chorobą zapalną, niebezpieczną nie tylko ze względu na objawy, takie jak ból, gorączka i ryzyko ropienia, ale także ze względu na konsekwencje. Należą do nich niepłodność, impotencja, powstawanie nowotworu złośliwego w tkankach prostaty, przejście patologii do postaci przewlekłej i rozprzestrzenianie się infekcji na wszystkie narządy układu moczowo-płciowego.
Wielu pacjentów próbuje samodzielnie znaleźć lekarstwo na zapalenie gruczołu krokowego, bez uciekania się do pomocy lekarzy, co powoduje sytuację i powoduje rozwój powikłań; taka taktyka jest zasadniczo błędna. Wyleczenie ostrej postaci choroby może być łatwiejsze i szybsze, dlatego przy pierwszych podejrzanych objawach wskazujących na rozwój patologii należy zwrócić się o pomoc do wykwalifikowanego specjalisty.
Za główną przyczynę ostrego zapalenia gruczołu krokowego uważa się infekcję bakteryjną – wymaga ona obowiązkowego przepisywania antybiotyków. Choroba w postaci przewlekłej trwa dłużej i jest trudniejsza w leczeniu – lekarz stosuje tu immunomodulatory, czopki, masaż leczniczy i fizjoterapię.
Jakie leki stosuje się w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, cel ich podawania i warunki ich przyjmowania zostaną omówione w tym materiale. Ma on charakter wyłącznie informacyjny, lista leków na zapalenie gruczołu krokowego nie powinna być traktowana jako wskazówka w działaniu, ostatecznego wyboru terapii dokonuje lekarz.
Leki antybakteryjne
Antybiotyki są oczywiście skutecznymi lekami na zapalenie gruczołu krokowego, które rozwinęło się na tle infekcji bakteryjnej. Ponadto lekarze przepisują leki z tej grupy nie tylko w przypadku ostrych, ale także przewlekłych postaci choroby, w zależności od rodzaju patogenu, objawów klinicznych i biorąc pod uwagę wcześniej przebytą terapię pacjenta.
Doboru odpowiedniego leku dokonuje się po analizie mikroflory pobranej z kanału cewki moczowej poprzez zeskrobanie, a także na podstawie wyników badań krwi metodą PCR i wydzielania prostaty. Najczęściej lekarze wybierają najskuteczniejszy lek na zapalenie gruczołu krokowego z grupy następujących leków przeciwbakteryjnych:
- fluorochinolony – leki na bazie lewofloksacyny, ofloksacyny i cyprofloksacyny;
- leki tetracyklinowe;
- cefalosporyny – zarówno do użytku wewnętrznego, jak i do podawania domięśniowego;
- chronione penicyliny;
- makrolidy.
Konieczne jest bardziej szczegółowe omówienie leków przeciw zapaleniu gruczołu krokowego z wymienionych grup, ich właściwości, cech i grup mikroorganizmów, na które działają.
Fluorochinolony
Faktem jest, że leki te mają maksymalną zdolność wchłaniania się do tkanki gruczołu krokowego, tworząc tam skumulowany efekt i prowadząc do szybkiego złagodzenia procesu zapalnego.
Oto lista leków z grupy fluorochinolonów, powszechnych w leczeniu zakaźnego zapalenia gruczołu krokowego:
- Produkt na bazie lewofloksacyny. Skuteczny przeciwko większości patogennych mikroorganizmów powodujących objawy zapalenia gruczołu krokowego. Lek szybko przenika do tkanki prostaty, gdzie jego stężenie staje się 4 razy wyższe niż we krwi. Po ekspozycji bakterie szybko umierają z powodu zniszczenia błon komórkowych. Wadą jest to, że nie można go stosować na gruźlicę; przed użyciem należy przeprowadzić odpowiednie badanie.
- Lek zawierający lewofloksacynę jest dostępny w postaci tabletek. Skoncentrowany w błonach komórkowych bakterii chorobotwórczych szybko działa na ureaplazmę, mykoplazmę, beztlenowce, gonokoki i inne organizmy Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
- Lek na bazie cyprofloksacyny, który wykazuje wysoką aktywność przeciwko dużej liczbie drobnoustrojów wywołujących chorobę. Jego główną zaletą jest szybkie działanie na florę bakteryjną, co skutkuje szybszą rekonwalescencją.
- Antybiotyk zawierający substancję czynną cyprofloksacynę. Wykazuje wysoką odporność na bakterie, na które nie działają leki z innych grup leków (penicyliny, makrolidy, tetracykliny). Kumuluje się w tkankach prostaty, zapewniając szybki i trwały efekt.
- Lek do leczenia zapalenia gruczołu krokowego na bazie ofloksacyny. Działa na szeroką gamę patogenów i może być przepisywany w przypadku konieczności kompleksowego leczenia lekami z grupy cefalosporyn, makrolidów i antybiotyków beta-laktamowych.
Oczywiście antybiotyk z grupy fluorochinolonów jest szybko działającym lekiem na zapalenie gruczołu krokowego, jednak lek trzeba przyjmować w pełnym cyklu zaleconym przez lekarza. Jeśli pacjent samodzielnie odstawi lek po ustąpieniu głównych objawów choroby, infekcja przechodzi w postać utajoną (uśpioną) i objawia się w postaci zaostrzeń przewlekłej patologii.
Tetracykliny
Wśród leków z grupy przeciwbakteryjnej tetracykliny w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego są przepisywane znacznie rzadziej. Wynika to z dużej liczby skutków ubocznych i niezbyt dobrej tolerancji przez pacjentów. Istnieje jednak jeden lek, który jest skuteczny wobec wielu drobnoustrojów chorobotwórczych i jest zalecany przez lekarzy w ostrej postaci choroby.
Główną zaletą leku jest osiągnięcie maksymalnego stężenia substancji czynnej doksycykliny w tkankach gruczołu krokowego już po kilku godzinach. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z chorobami wątroby i nerek, a także u osób z nadwrażliwością na tetracykliny.
Cefalosporyny
Leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn z grupy cefalosporyn wykazują wysoką aktywność wobec szerokiego spektrum patogenów. Produkty te pozwalają pozbyć się flory bakteryjnej i zapalenia gruczołu krokowego wywołanego przez gonokoki, E. coli, Trichomonas, Proteus, Klebsiella, enterobakterie i inne patogeny.
Lekarz przedstawi szczegółową listę przeciwwskazań, w przypadku których nie można stosować cefalosporyn u konkretnych pacjentów, jednak w większości przypadków są to problemy z wątrobą i układem nerek, a także nadwrażliwość na leki z tej serii.
Penicyliny
To, które leki na zapalenie gruczołu krokowego z grupy chronionych penicylin można zastosować w leczeniu tej choroby, zależy od wyników analizy rodzaju patogenu i określenia jego wrażliwości na leki.
Makrolidy
Leki te są jednak wysoce skuteczne w leczeniu chorób przenoszonych drogą płciową, mają niewielką toksyczność, dobrze przenikają do przestrzeni wewnątrzkomórkowej i nie mają szkodliwego wpływu na mikroflorę jelitową. Dlatego nadal stosuje się je w kompleksowej terapii zapalenia prostaty, często w połączeniu z cefalosporynami.
Lekarze zauważają również, że leki z szeregu makrolidów są bardzo skuteczne na etapie leczenia uzupełniającego, czyli po zakończeniu głównego cyklu terapii, na przykład fluorochinolony lub cefalosporyny.
Lista popularnych leków
Rynek farmaceutyczny oferuje obecnie wiele leków, spośród których całkiem możliwe jest wybranie skutecznego leku na zapalenie gruczołu krokowego, które wpływa na konkretny problem. Zatem głównymi skargami mężczyzn z tą diagnozą są:
- zespół bólowy;
- utrata pełnej erekcji;
- problemy z oddawaniem moczu;
- ból i dyskomfort podczas stosunku płciowego;
- pogorszenie ogólnego samopoczucia, zmniejszenie odporności organizmu.
Lekarze zawsze ostrzegają pacjentów, że nie można sobie nawet wyobrazić, ile różnych leków chemicznych i roślinnych, a także suplementów diety jest obecnie sprzedawanych w celu zwalczania wymienionych objawów zapalenia gruczołu krokowego.
Ale nie każdy z nich pomoże mężczyźnie poradzić sobie z chorobą, ponieważ lekarz prowadzący musi dobrać leki, biorąc pod uwagę postać i stadium zapalenia gruczołu krokowego, przyczynę jego wystąpienia, objawy kliniczne i wiek pacjenta. Poniżej znajduje się lista najlepszych leków, zdaniem pacjentów i lekarzy, przy czym należy je stosować wyłącznie na polecenie specjalisty, biorąc pod uwagę dawkowanie i przebieg terapii.
Wybór leku na zapalenie gruczołu krokowego zależy nie tylko od możliwości finansowych pacjenta, ale także od objawów choroby, jej postaci i stadium. Nie zaleca się samodzielnego kupowania leków, nawet jeśli są pochodzenia ziołowego, bez wcześniejszego zbadania i konsultacji z lekarzem, ponieważ nie ma uniwersalnego środka na zapalenie gruczołu krokowego, który pomoże każdemu bez wyjątku.
Jeśli lek jest skuteczny dla jednego mężczyzny, innemu może po prostu zaszkodzić, dlatego w leczeniu zapalenia prostaty należy zachować maksymalną ostrożność i współpracować z wykwalifikowanym specjalistą.